(6570 S. K. m. 1) (818 S. K. m. 262)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan boşaltma davasına dair karar davacılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, 122 kapı numaralı taşınmaz malın tahliyesi isteminden ibarettir, mahkemece red kararı verilmiş ve hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taşınmaz malın 1/3 pay maliki 1.1.1974 tarihinde düzenlenen mukavele ile 122 numarayı taşıyan arsayı kereste atölyesi olarak kullanılmak üzere dört yıl süre ile davalıya kiralamıştır. Kiralanan yer sözleşmede arsa olarak gösterilmiştir. Taşınmaz malın 2/3 pay sahibi ise 1.1.1967 tarihli mukavele ile 116 numarayı kapsayan koruluk ve bahçe kısmını 15 sene süre ile davalıya kiralamıştır.
Mahkeme, 1.1.1967 tarihli kira mukavelesini esas alarak henüz 15 yıllık süre olmadığından bahis ile davayı red etmiştir. Ancak kiralanan yerler tapuya göre aynı kaydın içinde kalsalar bile her biri ayrı ayrı sözleşmelerin konusunu teşkil etmektedirler.
Bu itibarla son mukaveleyi birinci mukaveleye bağlamak yerinde değildir. Dava konusu 122 numaralı yer arsa olup 6570 sayılı Kanun hükümlerine tabi tutulamıyacağından müddetinde açılan davanın kabulü ile mukavelenin konusunu teşkil eden bu yerin tahliyesine karar verilmesi gerekirken bundan zuhul olunması usul ve kanuna aykırıdır.
Sonuç: Hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 7.6.1978 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy