(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla; dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, konut ihtiyacı nedeniyle kiralananın boşaltılması istemine ilişkindir. Mahkeme davayı kabul etmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.
Davacı 13 yaşında velayet altında bulunan bir kimsedir. Baba küçüğe velayeten bu davayı ikame etmiş; Samsun'dan Ankara'ya geleceğini, çocuğu ile beraber kiralananda ikamet edeceğini ileri sürmüştür. Kiralananın bulunduğu binada babaya ait kirada daire olduğu halde o yer için tahliye davası açılmayarak küçük çocuğu adına kayıtlı daire için dava açılması yoluna gidilmiştir. Aslolan burda çocuğun ihtiyacı değil babanın ihtiyacıdır. Nitekim dava dilekçesinde Samsun'dan Ankara'ya nakledileceği, çocuğunda kendileri ile birlikte kiralananda oturacağı belirtilmiştir. Çocuk küçük olması nedeniyla anne baba ile beraber oturacağından asıl amacın aile reisi olan ve velisi bulunan babanın ihtiyacı olarak kabul etmek gerekir. Hal böyle olunca davacı çocuk babanın ihtiyacı için dava açmış demektir. 6570 sayılı Yasanın 6/b ve c maddeleri babanın ihtiyacı için dava açmaya imkan vermemektedir. Bu cihetler gözönünde tutularak sabit olmayan davanın reddi gerekirken bu yön üzerinde durulmaksızın davanın kabulü usül ve yasaya aykırıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan sebeplerle hükmün BOZULMASINA, 25.1.1983 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy