(818 S. K. m. 260)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla; dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, temerrüt nedeniyle kiralananın boşaltılması ve alacak talebine ilişkindir. Mahkeme davayı red etmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.
Davacı birinci kiracıdır. Davalı ise kiracının kiracısı durumundadır. İkisi arasında akdi bir ilişki doğmuştur. Birinci kiracının asıl, kiralayanla yaptığı sözleşmede devir yetkisinin olmaması doğmuş olan bu akdi münasebeti ortadan kaldırmaz. Yine asıl kiralayanın ikinci kiracı ile doğrudan doğruya akit yapması, birinci kiracının, ikinci kiracı ile yaptığı akdi geçersiz kılmaz. Davalının yapmış olduğu akit uyarınca kira borcunu akidi olan davacıya ödemek zorundadır. Olayda temerrüt ihtarı fayda vermediğine göre, davalı temerrüde düşmüştür. Asıl kiralayan tereke mümessilinin davalı tarafa iltihaki bu davaya etkili görülmemiştir. Tereke mümessilinin akde aykırılıktan birinci kiracı aleyhine açmış olduğu bir dava da yoktur. Bu bakımdan birinci kiracı hayati yönünden sabit olan davanın kabulü gerekirken, aksi görüş ve düşünce ile reddi usül ve yasaya aykırıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün (BOZULMASINA), 13.10.1983 tarihinde oybirliği ile karar verildi. ***
Full & Egal Universal Law Academy