(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla gereği görüşülüp düşünüldü :
Karar: Dava, konut ihtiyacı nedeniyle kiralananın boşaltılması isteminden ibarettir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş ve hüküm davacı vekili tarafından temyiz olunmuştur.
Davacı, oğlu (A.)'nın kirada oturduğunu ekonomik koşulların da zorlamasıyla kiralanda oturması gerektiğini ileri sürerek kiralananın boşaltılmasını istemiştir. Mahkemece ihtiyaç sahibi gösterilen (A.)'in davacının sahih nesepli çocuğu bulunmadığı, evlatlık olduğu ve ihtiyaç iddisanının bu nedenle kabul edilemeyeceği kabul edilerek davanın reddine karar verilmiştir.Celp edilen nüfus kaydına göre ihtiyaç sahibi olduğu bildirilen (A.Ç.), davacının evlatlığı olarak nüfusta kayıtlıdır. 6570 sayılı Kanunun 7. Maddesinin (b) bendinde kendisi veya eşi veya çocukları için kiralananın konut olarak kullanmak ihtiyacında bulunan kimsenin kira aktinin sonunda kiralananın boşaltılmasını isteyebileceği yazılmıştır. Medeni Kanun hükümlerine göre evlatlık da davacının çocuğu niteliğindedir. Bu bakımdan ihtiyaç iddiası hakkındaki deliller toplanarak sonucuna göre bir karar verilmek gerekirken aksinin kabulu ile yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve kanuna aykırıdır.
Sonuç: Hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 20.12.1984 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy