(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla gereği görüşülüp düşünüldü :
Karar: Dava, taahhüt nedeniyle kiralananın boşaltılması isteminden ibarettir. Mahkemece istem gibi karar verilmiş ve hüküm davalı tarafından temyiz olunmuştur.
Taraflar arasında yapılan 1.9.1982 başlangıç tarihli sözleşmenin özel şartlarının birinci maddesinde, kiralananın 8 ay için kiraya verildiği ve 30.4.1983 tarihinde boşaltılarak teslim edileceği ve daha önce akdedilmiş bulunan ve müddeti biten sözleşmenin bir hükmü kalmadığı yazılı bulunmaktadır. Verilen bu taahhüt, kiralananda oturulurken ve bir muzayaka altında olmaksızın tarafların serbest iradeleri ile, kararlaştırılmış bulunduğundan geçerlidir. Davacı, geçerli bulunan bu taahhüdün yerine getirilmesini istemiş ve 30.4.1983 tarihli yeni bir belge ile, davalı kira kontratosu bittiği halde ev bulmadığından ev sahibinin bir sene sonra daireyi tahliye kaydıyla oturma müsaadesi verdiğinden bahisle 30.4.1984 tarihinde boşaltmayı taahhüt ve kabul ettiğini bildirmiştir. Yeni taahhüt bir sene süre ile yeni bir kira anlaşması yapılması ve bu kira süresinin bitiminde kiralananın boşaltılması niteliğindedir. İlk geçerli taahhüdün infaz edilmemesi nedeniyle onu hükümden düşürmek için ev bulamaması sebebiyle bu taahhüdün yapıldığının yazıldığı kabul edilmek gerekir. Davalının ev bulamaması nedeniyle tam bir yıl süre tanınması da bu kabulü teyit eder niteliktedir. Geçerli bir taahhüt mevcut iken, davalıyı tazyik altında tutmak için yeni bir taahhüt alınması ise, geçerli bulunmamaktadır. Bu cihet gözönünde tutulmadan, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.
Sonuç: Hükmün açıklanan nedenle oyçokluğu ile BOZULMASINA, 28.1.1985 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy