(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği görüşülüp düşünüldü :
Karar: Dava, temerrüt sebebiyle kiralananın boşaltılması isteğine ilişkindir. Mahkeme davayı reddetmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.
Davacı, dava dilekçesinde olayları izahtan sonra sonuç kısmında temerrüt sebebiyle kiralananın tahliyesini istemiştir. 23.1.1984 tarihli dilekçesinde de talebini tevzihle temerrüt ifadesinin 3 haklı ihtara sebep olma amacı ile kullandıklarını, bu bakımdan kiralananın tahliyesini istediklerini belirtmiştir. Dilekçenin tevzihi duruşma bitinceye kadar her zaman için mümkündür. H.U.M.K.nun 76. maddesi uyarınca bir davada hukuki vasıf tayini hakime aittir. Bu itibarla mahkemenin kullanılan kelimelere itibar etmeyerek dayanılan hukuki durumu belirlemesi gerekir. Olayımızda temerrüt ifadesinin ihtarların haklılığı amacı ile kullanıldığı anlaşılmaktadır. Zira Ekim 1982, Ocak 1983, Mart 1983 kira bedellerinin geç ödendiği ifade edilmiştir. Kaldı ki kiracı için davanın B.K.nun 260. maddesine dayanılarak temerrüt nedeniyle açıldığı kabul edilse dahi dava sebebinin HUMK.nun 83 ve sonraki maddeleri uyarınca ıslahı mümkün bulunduğundan 23.1.1984 tarihli dilekçe ile dava nedeninin iki haklı ihtar olarak değiştirildiğinin kabulü icabeder. Bu bakımlardan davanın 6570 sayılı Yasanın 7/e maddesince düzenlenen iki haklı ihtara dayandığının kabulü icabeder. Hal böyle olunca ihtarların haklı olup olmadığının tetkiki gerekir. İhtar konusu aylara ait kira bedellerinin ihtarların tebliğinden sonra ödendiği dosyadaki belgelerden anlaşılmakla iki haklı ihtar olgusu gerçekleştiğinden kiralananın tahliyesine karar verilmesi gerektiğinden, aksi görüş ve düşünce ile davanın reddi, usul ve yasaya aykırıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 27.3.1984 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy