(818 S. K. m. 260)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla; dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, temerrüt nedeniyle kiralananın boşaltılması ve 63 bin lira kira alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkeme tahliye neticeten kira alacağının talebinin reddine karar vermiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.
Taraflar arasında sözlü olarak aylık 15000 lira üzerinden kiralanana ilişkin bir kira sözleşmesi mevcut iken bilahare kiralananı 450.000 liraya davalıya satışı konusunda harici bir anlaşma yapılmış, bedele mahsuben davalı davacıya 150 bin lirayı ödemiştir. Satış sözleşmesinin yapıldığı andan itibaren taraflar arasında artık kira ilişkisi kalmamıştır. Bakiye satış bedeli ödenmediği için satış keyfiyeti de akim kalmıştır. Ancak yeni bir kira ilişkisi doğmadığı satışla ilk kira sözleşmesi de ortadan kalktığı için davalıyı kiracı olarak kabul etmek mümkün değildir. Bu durumda davacının mülkiyet hakkına dayanarak davalı hakkında elatmanın önlenmesi davası açması ve işgal edilen süre için ecrimisil talep etmesi, davalının da satış bedeli olarak ödediği paradan mahsup talebinde bulunması gerekir. Borçlar Kanununun olayda uygulanması istenen 260. maddesi münhasıran kira ilişkisinin varlığı halinde tatbiki gerektiğinden bu hadisede tatbik olanağı yoktur. Bu hususlar nazara alınarak subut bulmayan davanın reddi gerekirken aksi görüş ve düşünce ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.
Sonuç: Hükmün yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15.10.1984 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy