(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli makemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla; dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava 6570 sayılı Yasanın 7/son maddesi nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkeme istem gibi karar vermiş ve hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.
6570 sayılı Yasanın 7/son maddesine dayanan tahliye davasının kiralananın maliki tarafından açılması yasa gereğidir. Kanun koyucu, anılan Yasanın 7.md. nin diğer fıkralarına dayanan davaları açma hakkını kiralayana tanıdığı halde son fıkrasında bir ayrıcalık getirmiş, bu fıkra uyarınca açılacak davaları malikin açabileceği esasını öngörmüştür. Kiralayan aynı zamanda malikse, malik sıfatıyla, tabiatıyla dava açabilecektir. Ancak kiralayan ve malik değişik kişilerse kiralayanın dava hakkı yoktur. Dava hakkına ilişkin olan bu cihetin mahkemece kendiliğinden araştırılması gerekir.
Olayımızda davacı mülkiyet hakkı sahibi değil, intifa hakkı sahibidir. İntifa hakkı mülkiyetin gayri aynı haklarından biridir. Bu itibarla davacı dayanılan yasa maddesinin malike tanıdığı haktan yararlanarak iş bu davayı açma imkanına sahip değildir. Bu cihet nazara alınarak davanın reddi gerekirken, bundan zuhul ile esası incelenerek kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 9.12.1985 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy