(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli Mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davacılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü :
Karar: Dava, konut ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkeme davayı reddetmiş, hükmü davacılar vekili temyiz etmiştir.
Davacılar vekili, müvekkilinin yurt dışında işçi iken yurda kesin dönüş yaptığını eşyaları ile birlikte akrabaları yanında kaldığını, kiralananda oturacağını iddia ile bu davayı açmıştır.
Taraflar arasındaki kira akdi 1.8.1983 başlangıç tarihli, bir yıl süreli olduğu, 6570 sayılı yasanın 11 inci maddesi gereği seneden seneye yenilenerek, dava açıldığı yıl itibariyle 1.8.1985 de sona erdiği anlaşılmaktadır. Dava da bu tarihi izleyen bir ay içinde 6.8.1985 tarihinde açıldığına göre süresinde ikame edilmiş bulunmaktadır. Kira sözleşmenin 2 nci maddesindeki (yurt dışından dönüşünden üç ay evvelden haber verilerek üçüncü ayın sonunda ev tahliye olunacaktır. Yani kiracı evden çıkacaktır.) ifadesi bir ihbar şartı değildir. Bu hüküm şarta bağlı bir tahliye taahhüdür. Taahhüde dayalı bir tahliye istemediğine göre, sözleşmenin bu hükmü üzerinde durmaya gerek yoktur. Bu bakımdan ihtiyaca dayalı bu davada, sözleşmede bir ihbar şartının bulunmadığının kabulü icabeder. Davacının ihtiyaç iddiası mevcut delillerle gerçekleştiği de anlaşıldığından davanın kabulüne karar verilmek gerekirken, aksi görüş ve düşünce ile reddedilmesi, usul ve yasaya aykırı bulunduğundan hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.'nun 428 inci maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 9.12.1986 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy