(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü :
Karar: Dava temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesi ve 276.000 lira kira alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkeme davayı kabul etmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.
Davacılar davalının birikmiş kiraları ödemediğini bu konuda çekilen ihtarın fayda vermediğini iddia ile bu davayı açmışlardır. Davalı taşınmazı (K.Ç.) adında bir şahıstan kiraladığını, kiraları da o şahsa ödediğini davanın yersiz olduğunu ileri sürmüştür. Kiralayanın (K.Ç.) olduğu taşınmazı sonradan davacıların iktisap ettiği anlaşılmıştır. İktisaptan sonra davacıların davalı aleyhine icra takibinde bulundukları davalının mahkemedeki savunma doğrultusunda buna itiraz ettiği, davacıların merci nezdinde itirazın kaldırılmasını istedikleri, merciin de itirazın kaldırılma isteğini reddettiği görülmüştür. Davalı bu sırada mahkemeden kiraların depo edilmesini teminen tevdi yeri tayinini istemiş, 1.9.1983'ten itibaren mahkemenin tayin ettiği tevdi yerine kiraları ödemeye başlamıştır. Halen tevdi yeri kararı kaldırılmış değildir. Bu karar kaldırılıncaya kadar davalının oraya yaptığı ödemeleri yasal ödeme saymak ve kira borcundan kurtulmuş kabul etmek icabeder. Temerrüde konu süreler de kiraların tevdi yerine yatırıldığı zamana rastlamaktadır. Bu bakımdan davalının temerrüde düştüğü ve kira borcunun olduğu kabul edilemez. Bu hususlar nazara alınarak subut bulmayan davanın reddi gerekirken kabul edilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan hükmün bozulması icabetmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.'nun 428 inci maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA,(...) 22.1.1987 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy