(818 S. K. m. 262)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava işyeri ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkeme davayı kabul etmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.
Davacı sözlü kira akdinin başlangıcı 14.10.1981 olduğunu, kiralananı ve bunun bulunduğu binadaki diğer daireleri turistik pansiyon olarak kullanacağını, halen boşta olduğunu iddia ile bu davayı açmıştır. Davalı kira akdinin başlangıcına bir itirazda bulunmamış ancak süresiz olduğunu iddia etmiştir. Davacı aktin süresiz olduğu yolundaki savunmaya karşı çıkmamıştır. Bu durumda aktin 14.10.1981 başlangıç tarihli ve süresiz olduğunun kabulü gerekir. Hal böyle olunca B.K.'nun 262 nci maddesinin uygulanması altı aylık dönemler için üç ay önce feshi ihbarın davalıya bildirilmesi o dönemin sonunda da davanın açılmış olması icap eder. 14.10.1981 başlangıç tarihi itibarile davanın açıldığı yıl bakımından 14.10.1984 de sona eren 6 aylık dönem için 29.8.1984 de davalıya tebliğ edilen ihbar 3 ay öncesini kapsamamaktadır. Davada; bu tarihten sonra 14.4.1985 arası açılmayıp, bundan sonraki dönemde ikame edilmiştir. Bu durumda anılan yasa maddesi koşulları gerçekleşmediğinden, dava süresinde açılmamakla esasa girmeksizin davanın bu yönden reddi gerekmektedir. Bundan zuhulle davanın süresinde açıldığı kabul edilerek işin esası incelenerek yazılı şekilde tahliyeye karar verilmesi doğru değildir. Kabule göre de; uzman olmayan bilirkişinin verdiği yetersiz rapor esas alınarak eksik inceleme neticesi karar ittihazı yersizdir. Bu nedenlerle hüküm usul ve yasaya aykırı olduğundan bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.'nun 428 inci maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 20.1.1987 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy