(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla; dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, konut ihtiyacı nedeniyle kiralananın boşaltılması isteğine ilişkindir. Mahkeme istem gibi karar vermiş, hükmü davalı temyiz etmiştir.
Davacı, kiralananın bulunduğu binanın üçüncü katında kendisine ait dairede oturduğunu, şeker hastası olup, kalp yetmezliği bulunduğunu, üçüncü kata çıkış ve inişinin güçlük yarattığını, giriş katında bulunan kiralananda oturmak istediğini iddia ile bu davayı açmıştır.
Davalı, halen davacının oturduğu dairenin kendisine 50.000 liraya teklif edildiğini, halbuki kiralananda 18.000 liraya oturduğunu, makul bir kira istendiği takdirde bu teklifi kabul edeceğini def'i olarak ileri sürmüştür.
Davacının sağlığı yönünden kiralananda oturmanın daha uygun olacağı, keşif, sağlık kurulu raporu ve şahadetle anlaşılmıştır. Bütün sorun teklifin samimi olup olmadığı hususunda toplanmaktadır. Davacının oturduğu dairenin sanki yeniden başkasına kiraya veriyormuş gibi günün rayicine uygun olarak kira bedeli ödemek kaydıyla davalıya teklif edilmesi doğru değildir. Davalının eski bir kiracı olması ve rüçhaniyet hakkı göz önüne alınarak makul bir kira bedeli istenmesi gerekir. Bu bakımdan bu faktörler göz önüne alınmak suretiyle davacının oturduğu yerin aylık kirasının ne olabileceğinin tespiti bakımından uzman bilirkişi aracılığıyla keşif yapılması, saptanacak bu bedel üzerinden davalının orda oturmak isteyip istemediğinin sorularak belirlenmesi ve neticesine göre bir karar verilmesi gerekirken bundan zuhulle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olduğundan bozulması icabetmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 2.2.1987 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy