(818 S. K. m. 260)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar, davalı davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla gereği görüşülüp düşünüldü :
Karar: Dava, temerrüd nedeniyle kiralananın tahliyesi ve 40.000 lira alacağın tahsiline ilişkindir. Mahkeme tahliye isteminin reddine, alacağın tahsiline karar verilmiştir. Hükmü taraflar temyiz etmiştir.
1 - Davalı, kırkbin liralık alacağın kendisinden tahsiline ilişkin hükmü temyiz etmiş, mahalline iade üzerine mahkeme kesinlik sınırı içinde kaldığından temyiz isteminin reddine karar vermiştir. Davalı, mahkemenin bu son kararını da temyiz etmese de temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2 - Davacıların temyizine gelince; davacılarla davalı arasında kira ilişkisinin kurulduğu, aylık kiranın onbin lira olduğu intilafsızdır. Bu kira ilişkisi devam ederken kiralananın çıplak mülkiyeti davalıya geçmiş, intifa hakkı davacılarda kalmıştır. Bu hal kira ilişkisinin de sona erdiğini göstermez. Zira intifa hakkı sahibi olan davacıların bu hakları devam ettiği sürece oradan yararlanma ve kira bedelini alma hakları vardır. Davalı sadece çıplak mülkiyet hakkı sahibi olduğundan oradan istifade etme durumu söz konusu değildir. Paydaşın paydaş aleyhine tahliye davası açamayacağı ilkesi de bu gibi durumlarda uygulanamaz. Bu bakımdan mahkemenin aksine olan görüşü doğru değildir. Davalı temerrüde esas olan kirayı P.T.T. aracılığı ile gönderdiğini savunduğuna göre bu ödemeye ilişkin varsa makbuzun istenmesi ve ilgili P.T.T. den sorulması, hasıl olacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken bundan zuhulle hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olduğundan hükmün bozulması icap etmiştir.
Sonuç: Yukarıda birinci maddede yazılı nedenlerle davalının temyiz isteminin reddine ilişkin kararın ONANMASINA, 2 nci maddede yazılı nedenlerle tahliyeye ait hükmün BOZULMASINA, 17.12.1986 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy