(818 S. K. m. 260)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla; dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği görmüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, konut ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkeme davayı reddetmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.
Kira sözleşmesi davacının murisi ile davalı arasında yapılmıştır. Kiralayan murisin diğer mirasçılarının muvafakatı sağlanmak suretiyle davaya devam edildiğinden, davada bir usulsüzlük yoktur. Dava ikamesinden önce davalıya ihtiyaçlı davacı tarafından tahliye iradesi bildirilmiştir. Bu bildirimin geçerliliği için tüm iştirakçilerin ihtar göndermesine gerek yoktur. Amaç aktin yenilenmeyeceğinin, kiracının buna göre tedbirli hareket etmesinin temini olduğuna göre iştirakçi ortaklardan birisinin bu ihtarı göndermesi yeterlidir. Mahkemenin aksine olan görüşü doğru değildir. Mahkeme görüşü ancak, temerrüt, iki haklı ihtar veya feshi ihbar gibi aktin feshine neden olacak ve dava şartını oluşturacak hallerde geçerlidir. Bu gibi durumlarda tüm iştirakçilerin davaya esas olacak ihtarı göndermeleri zorunludur. Olayımızda söz konusu ihtar sadece süreyi koruma ve ihbar şartı yönünden önem taşıdığından iştirakçilerin tümünün katılmalarına gerek bulunmamaktadır. Toplanan taraf delilleriyle de ihtiyaç iddiası sübut bulmuştur. Bu itibarla davanın kabulü ile kiralananın tahliyesine karar verilmek gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olduğundan hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 12.5.1986 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy