(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla; dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, 6570 sayılı Kanunun 7/son maddesine dayanan tahliye isteğinden ibarettir. Mahkeme davayı kabul etmiş, hükmü davalılar vekili temyiz etmiştir.
Davacı, her üç davalıya karşı bunlardan Himmet'in aynı belediye hudutları dahilinde oturmaya elverişli konutu bulunduğunu ileri sürerek tahliye isteğinde bulunmuştur. Gerçekten yargılama sırasında davalı Himmet'in aynı belediye hudutları içerisinde oturmaya elverişli evi olduğu saptanarak davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kira ilişkisini baştan davalı Himmet ile yazılı akit sonucu kurulmakla beraber davacı her üç davalı hakkında da akdin feshi ve tahliye istemekle her üçünün de kiracı olduklarını kabul etmiştir. Bundan başka 19.3.1987 tarihli cevabı dilekçesinde bu hali teyit etmiştir.
Himmet dışındaki diğer davalılar da, dava konusu yerde kira ilişkisi içinde oturduklarını bildirmişlerdir. Yazılı akit Himmet'le yapılmakla beraber, fiilen konutta her üç davalının da kiracı sıfatı ile oturmaları sonucu akit nicelik değiştirmiş, her üç davalının da kira ilişkisi içinde oturdukları taraflarca kabul edilmiştir. Böylece fiili durum hukuki durum kazanmıştır.
Dava, nitelik itibariyle akdin feshi ve tahliyeye ilişkindir. Feshi istenen akdin davacı ile her üç davalı arasında ilişki kurduğuna göre bu akdi ilişkinin bunlardan birinin durumu sebebiyle bozulması ve akdin bölünerek değerlendirmeye tabi tutulması hukuken mümkün değildir. Bu durum nazara alınmadan davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup karar bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 12.1.1988 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy