(818 S. K. m. 260) (1086 S. K. m. 356)
DAVA : Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla gereği görüşülüp düşünüldü :
Karar: Dava, temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesi ile 63.000 lira kira alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkeme davayı kabul etmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.
Davacı temerrüt sebebiyle dava konusu yerin tahliyesini istemiş, davalı da temerrüt konusu kiraları elden ödediğini savunmuştur. Temyiz dilekçesinde ve hükümden evvelki 6.5.1987 tarihli dilekçede davalı vekili davacının sıfatına itiraz ileri sürmüşse de, yargılama safhasında verdiği 17.12.1986 tarihli dilekçeyle müvekkilinin davacının kiracısı olduğunu açıkça belirtmesi karşısında bu itirazı yerinde görülmemiştir.
Davalının ödeme def'ine gelince, temerrüt ve alacak konusu kira paralarından davacının yakını olduğu (N.)'e diğer kısmının da davacıya elden ödendiğini ileri sürmüş, gerçekten (N.)'e ödenen kira paraları davacı tarafından da kabul edilmiştir. Diğer kısmın davacıya elden ödendiği konusunda davalı diğer kanuni delillere dayandığından söz etmiştir. Kanuni deliller arasında yemin teklifinin bulunduğunu da kabul etmek gerekir ve bu konuda tutarlılık kazanan uygulama ve Yargıtay İçtihatlarına göre yemin teklifine hakkı olduğunun mahkemece hatırlatılması icap eder. Davalıya bu hatırlatma yapılmadan temerrüt ve alacak iddiasının kabul edilmesi hatalıdır. Karar bu sebeple bozulmalıdır.
SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.'nun 428 inci maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 4.2.1988 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy