(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla gereği görüşülüp düşünüldü :
Karar: Dava, ihtiyaç sebebi ile kiralananın tahliyesi isteğinden ibarettir. Mahkeme davayı reddetmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.
Davacı yaşlı, felçli ve bakıma muhtaç durumda bulunduğunu, halen oturduğu kendisine ait konutun sağlık durumuna müsait olmadığını, inip çıkma güçlüğü çektiğini hem bu sağlık durumu ve hem de Kadıköy tarafında kızlarına yakın olması yönünden dava konusu taşınmazda oturmak istediğini ileri sürerek işbu tahliye davasını açmıştır. Hatta ihtiyacının samimiyet derecesini ortaya koymak için de oturduğu yeri davalıya teklif edip kabul edilmediğini ileri sürmüştür.
Davalı samimiyetsizlik iddiasında bulunmuşsa da davacının zaruri konut ihtiyacı dinlettiği tanık sözleri, keşif ve bakıma muhtaç ve çeşitli hastalık ve sakatlıklarla malül olduğu hekim raporları ile tespit edilmiştir. Bu deliller karşısında tahliyeye karar vermek gerekirken bazı gerekçelerle reddi isabetli görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428 inci maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 9.2.1988 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy