(6570 S. K. m. 7)
DAVA : Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla gereği görüşülüp düşünüldü :
Karar: Dava, esaslı tadilat ve tamirat sebebiyle kiralananın tahliyesi isteğine ilişkin olup mahkeme davayı kabul etmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz olunmuştur.
Davacı, esaslı tadilattan dava konusu yerin tahliyeyi gerektirmediğini ileri sürerek davanın reddini istemiştir.
Davalı tadilatın esaslı olmadığını ve tahliyeyi gerektirmediğini ileri sürerek davanın reddini istemiştir.
Gerçekten mahallinde fenni bilirkişi marifetiyle yapılan keşifte bir duvarın 60 cm kadar kaydırılması ve aşağıya merdiven indirilmesinden ibaret olduğu ve böyle bir tadilatın yasanın aradığı esaslı unsurdan yoksun olduğu izlenmektedir. Oysa tadilat sebebiyle tahliye kararı verilmesi için tadilatın esaslı olması ve imar amaçlı bulunması gerekir. Gerçi bilirkişi tadilatın esaslı olduğundan bahsetmişse de, esaslı nedenleri yeteri kadar açıklamamıştır. Bu durumda mahallinde yeniden bilirkişi marifetiyle esaslılık unsuru üzerinde durulması ve bu konuda rapor alınıp bunun sonucuna göre karar verilmesi icabederken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmakla hükmün bozulması gerekmiştir.
SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile H.U.M.K.'nun 428 inci maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 12.2.1988 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy