(6570 S. K. m. 7)
DAVA : Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla gereği görüşülüp düşünüldü :
Karar: Dava işyeri ihtiyacı nedeniyle kiralanın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkeme davayı reddetmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir. Davacı vekili müvekkilinin kiralanana ihtiyacı olduğunu, onun ayağının sakatlığı sebebiyle arızı olarak çalıştığı işyerinden ayrılıp kendi dükkanında kendi başına iş yapacağını iddia ederek bu yerin tahliyesini istemiştir. Davalılar ihtiyaç iddiasının gerçek ve samimi olmadığını, daha önce kendileriyle ortaklık yapmakta olan davacının ortaklıktan ayrılıp gittiğini, esasen o ortaklıktan önce dahi aynı sebebten açtığı tahliye davasının reddedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir. Davacı şahitleri ihtiyaç iddiasını doğrular nitelikte açıklamada bulunmuşlardır. Davacının bu davadan üç yıl evvel 1984 yılında açtığı davanın reddedilmiş olması bu davadaki iddiasının samimi olmadığını göstermez. Aradan geçen süre içinde davacının durumunda esaslı değişikler olduğu anlaşılmaktadır. Bu arada davacı bir başka işte ücretli olarak çalışmakta iken ameliyat geçirmiş, o işte çalışmaktan zorlanır hale geldiği anlaşılmıştır. İbraz edilen doktor raporu bu durumu doğrulamaktadır. Davalının iddianın samimi olmadığı yolundaki savunmasını doğrulayıcı başkaca yeterli delil bulunmamıştır. Bu nedenlerle davanın kabulü icap ederken aksi görüşle yazılı şekilde ret kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan, hükmün bozulması gerekmiştir.
SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.'nun 428 inci maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 11.2.1988 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy