(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar davacılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla; dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, 2 haklı ihtar nedeni ile kiralananın tahliyesi isteminden ibarettir. Mahkeme davayı reddetmiş, hükmü davacılar vekili temyiz etmiştir.
Davacılar, davalının 1.6.1985-1.6.1986 kira yılı içerisinde ikiden fazla haklı ihtara sebebiyet verdiğinden bahisle iki haklı ihtar nedeniyle taşınmazın tahliyesini istemişlerdir. Davalı ikinci ihtara konu ay kirasının taşınmazda yapılan tamirat nedeniyle mahsup yaptığını, üçüncü ihtar konusu istenilen paranın stopoj farkından kaynaklandığını, bunun davacılar tarafından istenemeyeceğini ileri sürerek, davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme, savunmaya itibar ederek davayı reddetmiştir. 1.6.1978 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli sözleşmeye göre, kira paralarının aylık peşin ödeneceği hususu ihtilafsızdır. Davacılar, 1.8.1985 keşide 3.8.1985 tebliğ tarihli ihtarla 1985 yılı 5,6 ve 7. aylar kirasını istemiştir. Bu ihtar konusu aylar kirası 6.8.1985 tarihinde ödenmiş olmakla bu ihtar haklıdır. 9.9.1985 keşide, 10.9.1985 tebliğ tarihli ihtarla 1985 Eylül kirası istenilmiş, bu ayın kirası taşınmaza yapılan masraf için, mahsup edildiğinden bahisle mahkeme bu ihtarı haklı saymamıştır. Mahsup hususunda davacıların muvafakatı bulunmamaktadır. Kaldiki yapılan masrafın ne olduğu dahi mahkemece, araştırılmamıştır. Bu hususda gerekli inceleme yapılmadan bu ihtarın haklı sayılmaması doğru değildir ve yine 21.2.1986 keşide 26.2.1986 tebliğ tarihli ihtarla 1986 Ocak ve Şubat ayı eksik yatırılan kira parası 900 liranın ödenmesini istemiştir. Mahkeme, stopaj indisinden kaynaklanan bu isteğin, daha evvel ihtarda bildirmediğini gerekçe göstererek bu ihtarı da haklı saymamıştır.
1.1.1986'dan itibaren işyerinden alınan % 25 stopaj % 20'ye indirilmiştir. Bütün sorun oradaki farkın kiracı tarafından mal sahibine ödenip ödenmeyeceği hususunda toplanmaktadır. Stopaj mal sahibi adına onun gelir vergisi olarak işyerlerinde kiracıdan kesilen meblağdır. Stopajın indirilmesinde mal sahibinin yararlanması icap etmektedir. Stopaj oranı artırılmış bulunsa idi, mal sahibi aleyhine bu kural işleyeceğinden mal sahibine ödenmesi gereken net kira miktarı azalmış olacaktır. Daha önce davalıya tebliğ ettirdiği ihtara rağmen bu farkın ödenmediği anlaşılmıştır. Bu hususta daha evvelce ihbar gönderme zorunluluğu yoktur. Zira yasayı bilmemek mazeret sayılmaz. Bu bakımdan tahliyesine karar verilmek gerekirken aksi görüş ve düşünce ile davanın reddi usul ve kanuna aykırı olduğundan hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun. 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 1.3.1988 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy