(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla; dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, 6570 sayılı Kanunu 7/son maddesi gereğince kiralananın tahliyesi isteğine ilişkindir. Mahkemece istem gibi karar verilmiş,hüküm davalı vekili tarafından temyiz olunmuştur.
Davacı, davalının aynı şehir ve belediye hudutları içinde oturulabilir konutu bulunduğunu ileri sürerek, kiralananın tahliyesini istemiştir. Davalı, konut olarak var olduğu söylenen dairenin avukatlık bürosu için satın aldığını ve o şekilde kullanılmakta olduğunu, konut olarak kullanılabilirliği kalmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. İddiada geçen (8) bağımsız nolu dairenin tapuda davalı adına müstakilen kayıtlı olduğu, kayıtta konut olduğu hakkında açık bir ibare bulunmadığı anlaşılmıştır. Mahallinde yapılan keşiflerde bu dairenin çok küçük iki oda ve bir salon, duşlu WC ile mutfaktan ibaret toplam 40 m2. kullanma alanlı olduğu, normal olarak bir ailenin kullanımına yeterli bulunmadığı anlaşılmıştır. Aynı şehir ve belediye sınırları içinde konutu bulunmaktan ötürü tahliye istenebilmesi için, davalıya ait konutun objektif şekilde oturulabilir vasıf ve şartları haiz olması, davalının subjektif durumunda uygun oturulabilir olması gerekir. Keşifte tespit edildiği gibi kaloriferi iptal edilmiş, tuvaletteki duş dışında banyosu olmayan toplam 40 m2.'den ibaret ve avukat yazıhanesi olarak kullanılabilir dairenin, davalının sosyal durumu da nazara alındığında, tüm unsurları ile oturulabilirlik vasfının bulunmadığının kabulü gerekir. Bu hususlar ve tüm dosya içeriği karşısında sabit olmayan davanın reddine karar verilmesi gerekirken aksi görüş ve düşünce ile yazılı şekilde tahliye kararı verilmesu usul ve yasaya aykırı olmakla hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan harcının temyiz edene iadesine, 4.3.1988 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy