(818 S. K. m. 260)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla; dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesi, 7500 TL kira alacağının tahsili isteminden ibarettir. Mahkeme davayı reddetmiş, hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.
Taraflar arasındaki 1.1.1986 başlangıç tarihli sekiz aylık kira sözleşmesinde, aylık kiranın 125.000 TL olduğu ve her ay peşin ödeneceği özel şartlar kısmının 4. maddesinde ise 2 dönem olan 1.9.1986 tarihinden başlamak üzere aylık kira parasının % 30 artırılacağı kabul edilmiştir. Bu şart geçerlidir ve tarafları bağlar. Bu durumda, 1.9.1986 tarihinden itibaren aylık kiranın 162.500 TL olduğu anlaşılmaktadır. Davacı, 13.10.1986 keşide 21.10.1986 tebliğ tarihli temerrüt ihtarında 1986 Eylül ve Ekim ayları kira parası 325.000 TL. istemiştir. Davalı, temerrüt konusu aylar kirasını ihtarın tebliğinden önce 160.000'er TL olarak göndermiştirki, noksan olarak gönderildiği anlaşılmaktadır. Kira paralarının kesintisiz tam olarak gönderilmesi icap eder. Mahkemenin aylık kirayı 160. bin TL olarak kabul etmesi doğru değildir. Bu durumda olayca temerrüt olgusu gerçekleşmiş olup dava dilekçesinde istenen ayların 2500'er TL dan eksik ödenen 3 ay kira parası 7500 TL'nın tahsiline karar vermek icap eder. Bu nedenle kiralananın tahliyesine, 7500 TL alacağın tahsiline karar verilmek gerekirken aksi görüş ve düşünce ile yazılı şekilde red kararı verilmesi usul ve kanuna aykırı olduğundan hükmün bozulması icap eder.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428. maddesi uyarınca hükmün (BOZULMASINA), istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 7.3.1988 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy