(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, konut ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi isteminden ibarettir. Mahkeme, istem gibi karar vermiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.
Davacı vekili, müvekkilinin Mersin'li olmakla beraber yıllardan beri oğlu Recai'nin tahsilde bulunması nedeniyle İstanbul'da ikamet ettiğini, ancak, oğlu Recai'nin Tıp Fakültesi 5. sınıf öğrencisi olması nedeniyle İstanbul'dan ayrılarak Mersin'e gelip kiralananda oturmak iddiası ile iş bu davayı açmıştır.
Davalı, ihtiyaç iddiasının gerçek ve samimi olmadığını, davacının İstanbul'dan Mersin'e gelmediği gibi, boşalan dairesini yeğenlerine kiraya verdiğini, yersiz açılan davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme ihtiyaç iddiasının varlığının kabulü ile kiralananın tahliyesine karar vermiştir. Davacının İstanbul'da oturduğunu, yazları Mersin'e geldiği dava açıldıktan sonra, boşalan dairesini ihtiyacına tahsis etmeyip yeğenine oturmak için verdiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Davacı, dava devam ederken boşalan daireyi yeğenine tahsis ettiğini kabul etmiştir. İhtiyacı olan bir kimsenin boş olan konutu kendi ihtiyacına tahsis etmeyip, bakmakla yükümlü olmadığı ve yasal ihtiyaçlı olmayan yeğenine vermesi ihtiyacın gerçek ve samimi olmadığını göstermektedir.
Bu durumda ihtiyaç nedeniyle açılan tahliye davasının reddine karar verilmek icap ederken, aksi görüş ve düşünce ile yazılı şekilde kabul kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 8.3.1988 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy