(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla; dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, işyeri ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi isteğine ilişkindir. Mahkeme derdestlik nedeniyle davayı reddetmiş, hükmü, davacı taraf temyiz etmiştir.
Davacı, eşinin işyeri ihtiyacı nedeniyle işbu davayı açmıştır. Bu davadan evvel davacının aynı nedenle bir dava açtığı 13.11.1985 tarihinde davacının o davadan feragat ettiği, feragat sebebiyle davanın reddine karar verildiği, ancak ücreti vekalet yönünden davalının temyiz ettiği, dosya henüz temyizden dönmeden 3.1.1986 tarihinde bu ikinci davanın açıldığı anlaşılmıştır. Davalı ikinci davada derdestlik itirazında bulunmuştur. Feragat kat'i bir hükmün hukuki neticelerini hasıl eder. Karşı tarafın bilgisine sunulduğu anda hüküm ifade eder ve o anda dava sonuçlanmış sayılır. 13.11.1985 tarihinde dilekçe ile yapılan feragat 14.11.1985 günlü oturumda tekrarlanmış o oturumda da taraflar hazır olduğundan o dava o tarihte bitmiştir. Feragat sebebiyle davanın reddine ilişkin kararın temyiz edilip edilmemesi artık önem taşımamaktadır. İkinci dava çok sonra 3.1.1986'da açıldığına göre birinci davanın derdest sayılması mümkün değildir. Mahkemenin aksine olan görüşü yersizdir. Kabule göre de usul ve kanunun 194. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken reddine şeklinde hüküm tesisi doğru değildir.
Bu nedenlerle hüküm usul ve yasaya aykırı olduğundan bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.NUN 428. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 25.3.1987 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy