(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla gereği görüşülüp düşünüldü :
Karar: Dava, konut ihtiyacı sebebiyle kiralananın tahliyesi isteğine ilişkindir. Mahkeme davayı süre yönünden reddetmiş, hüküm davacı tarafından temyiz olunmuştur.
6570 sayılı yasanın 7/b-c-ç maddelerine dayanan tahliye davasının, anılan yasa maddeleriyle İc.İf. K. 272 nci maddesinin kıyasen uygulanması ve yerleşmiş içtihatlar uyarınca kira akdinin hitamını takip eden bir ay içinde açılması gerekir. Daha önce veya bir aylık dava açma süresi içinde tahliye iradesi kiracıya bildirilmişse bu irade açıklaması süreyi koruyacağından bu bildirimi takip eden dönemin sonuna kadar dava açma hakkı saklı tutulmuş sayılır. Bu gibi durumlarda aktin başlangıcı olan ayın kirasının ihtirazi kayıtla alınıp alınmaması önemli değildir. Bu cihet kamu düzenine ilişkin olduğu için davalı tarafça ileri sürülme şartı aranmaksızın mahkemece kendiliğinden nazara alınması gerekir. Olayımızda taraflar arasındaki kira akdi 10.2.1982 başlangıç tarihli ve bir yıl sürelidir. Buna göre akit 6570 sayılı yasanın 11 inci maddesi uyarınca yıldan yıla uzayarak dava açıldığı sene itibariyle 9.12.1986'da sona ermiştir. Davalıya 12.12.1985'de tebliğ edilen ihtar yukarıda açıklandığı üzere süreyi koruyacağından davacının 9.12.1987 ye kadar dava açma hakkı vardır. Dava da 15.1.1987'de açıldığına göre süresinde ikame edilmiştir. Mahkemenin aksine olan görüşü doğru değildir. Bu bakımdan ihtiyaca ilişkin taraf delilleri toplanarak varılacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olduğundan hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz itirazlarının kabulü ile H.U.M.K.'nun 428 inci maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 16.10.1987 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy