(818 S. K. m. 260)
DAVA : Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla gereği görüşülüp düşünüldü :
Karar: Dava temerrüt nedeniyle ve 220.000 lira kira alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkeme tahliyeye, 100.000 lira alacağın tahsiline, fazla talebin reddine karar vermiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.
1 - Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçeye göre kira alacağının tahsiline yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.
2 - Kiralananın tahliyesine ilişkin temyiz itirazına gelince: Temerrüde dayanan tahliye davalarında kiracıya tebliğ edilen ihtarın yasal şartları taşıması, istenen kira parasının muaccel olması ve bu kira bedelinin en az verilen 30 günlük süre içinde ödenmemiş olması gerekir.
Olayımızda: Taraflar arasındaki 15.5.1985 başlangıç tarihli kira sözleşmesine göre yıllık kira parasının peşin ödeneceği hususu ihtilafsızdır. Davacı 14.5.1986 keşide, 16.5.1986 tebliğ tarihli temerrüt ihtarı ile 1986 yılı kirasının noksan kısmının ödenmesini istemiştir. Aktin başlangıç tarihine göre henüz yıllık kira parası muaccel olmadan 14.5.1986 tarihli temerrüt ihtarı keşide edildiğine göre ihtar hukuki bir netici doğurmaz. Bu nedenle temerrüt nedeniyle açılan tahliye davasının reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde tahliyeye karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olduğundan hükmün bozulması icabetmiştir.
SONUÇ : Yukarıda birinci maddede açıklanan nedenle alacağa ait hüküm kısmının ONANMASINA, ikinci maddede açıklanan sebeple tahliyeye ilişkin hüküm kısmının BOZULMASINA, 4.11.1987 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy