(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla gereği görüşülüp düşünüldü :
Karar: Dava, konut ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi isteminden ibarettir. Mahkemece istem gibi karar verilmiş ve hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili davalının kirası altında bulunan yere müvekkilinin konut ihtiyacı olduğunu, halen kirada bir yerde oturduğunu ileri sürerek taşınmazın tahliyesini istemiştir.
Davalı vekili ise kiralananın bulunduğu binanın tamamı müvekkili genel müdürlükçe kullanıldığını, konut olarak kullanılmasının mümkün bulunmadığını, yersiz olan davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme ihtiyacı nedeniyle kendi mülkünde oturması yasal hakkıdır. Ancak, ihtiyaç iddiası incelenirken akdin özellikleri, tarafların karşılıklı durumlarının, kiralananda oturulmasının mümkün olup olmadığının araştırılması gerekir. Olayımızda tahliyesi istenilen yerin bulunduğu bina tümüyle davalıya kiralanmıştır. Binanın girişinin tek olup olmadığı, müracaat memurluğunun bulunup bulunmadığı, giriş ve çıkışların kontrole tabi olup olmadığı araştırılmamıştır. Öncelikle bu hususlar üzerinde durulması icap eder. Şayet binanın girişi tek olup müracaat memurluğu var ve giriş ve çıkışlar kontrole tabi ise davalı mesai saatlerine bağlı olduğundan davacının binaya tatil günlerinde girmesi mümkün olmayacaktır. Hal böyle olunca kiralananın bulunduğu binanın bir bölümü tahliye edilerek davacıya verilmesi düşünülemez. Bu hususlar üzerinde durulmadan noksan tahkikatla yazılı şekilde kiralananın tahliyesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.'nun 428 inci maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 9.11.1987 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy