(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava işyeri ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkeme istem gibi karar vermiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Sözleşmede tahliye isteği halinde belirli bir süre önce kiracıya bu isteğin ihbar edilmesi şart koşulmuşsa ona uyulmak gerekir. Bu ihbarın yazılı yapılması öngörülmemişse sözlü yapılması da mümkündür. Ancak davacının bunu ispat etmesi icabeder.
1.1.1981 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin özel şartlarının 3. maddesinde kira müddetinin 31.12.1981 tarihine kadar devam edeceği, bu müddetin hitamından evvel 15 gün içerisinde kiracı veya kiralayanın aktin feshini yazılı ve taahhütlü mektupla karşı tarafa bildirmediği takdirde sözleşmenin aynı şartlarla bir sene daha uzamış olacağı, bunu takip eden yıllarda da aynı kuralların uygulanacağı koşulu kabul edilmiştir. Davanın açıldığı 27.1.1989 tarihine göre kira sözleşmesi 6570 sayılı yasanın 11. maddesi gereğince yıldan yıla uzayarak 31.12.1989 tarihinde sona ermiştir. Aktin uzatılmayacağı iradesini taşıyan ihtarname 20.12.1988 tarihinde davalıya tebliğ edilmiştir. Ancak bu tebliğ tarihi sözleşmenin hitamından, yani 1.1.1989 tarihinden önceki 15 günlük süreyi kapsamadığından sözleşmenin 1.1.1989 tarihinden itibaren bir yıl daha uzamış olduğunun, bu nedenle davanın süresinde açılmadığının kabulü ile red kararı verilmesi gerekirken işin esasının incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olduğundan hükmün bozulması icap etmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA 1.12.1989 tarihinde oybirliği ile karar verildi. **
Full & Egal Universal Law Academy