(6570 S. K. m.7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava iktisap ve işyeri ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi isteminden ibarettir. Mahkeme davayı reddetmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.
Davacı vekili müvekkilinin kiralananı eşinin ihtiyacı için satın aldığını, bu yerde eşinin tuhafiye dükkanı açacağını, boşta olduğunu ileri sürerek taşınmazın tahliyesini istemiştir. Davalı ihtiyaç iddiasının samimi olmadığını, taşınmazın muvazaalı olarak devredildiğini, yersiz açılan davanın reddini savunmuştur. Mahkeme eski malikin kiralananı tahliye ettiremeyince sattığını, satıcı ile alacının baba-oğul olup davacının kötü niyetli olduğunu kabulle davanın reddine karar vermiştir. Tahliye davaları gayrimenkulün aynı ile ilgili değildir. Bu nedenle satışın muvazaalı olup olmadığı hususu tahliye davaları içerisinde incelenemez. İhtiyaçlının eşinin boşta olduğu, daha evvelce açmış olduğu işyerini kapattığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Davalı iddianın aksine bir delil de getirmemiştir. Evvelki malikin açmış olduğu dava bu dava için gerekçe kabul edilerek davacının kötü niyetli olduğu kabul edilemez. Bu durumda ihtiyacın varlığını kabul ile kiralananın tahliyesine karar vermek icap ederken aksi görüş ve düşünce ile yazılı şekilde red kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK.'nun 428 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.01.1989 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy