(743 S. K. m. 262 )
Dava: (M.K.) ile (A.A.) arasındaki şahsi ilişki davasının yapılan muhakemesi sonunda davanın reddine dair verilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki davacı tarafından istenilmekle, bütün kağıtlarak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Ana - baba ile çocuk arasındaki kişisel ilişki düzenlenirken, kan bağından kaynaklanan analık ve babalık duygularının yeterli ve makul bir ölçüde tatmin edilmesine özen gösterilmesi ve böylece uygun bir sürenin tespit edilmesi zorunludur. Bu itibarla babanın yaşantısının düzensiz ve uyumsuz olduğundan, ayrıca geçmiş yıllar içerisinde çocuğuna ilgisiz kaldığından söz edilerek olaya uygun düşmeyen başkaca gerekçelerle kişisel ilişki kurma hakkının kısıtlanması istifade edilemez bir biçime sokulması caiz değildir.
Davacı babanın sürekli olarak yurt dışında yaşadığı ve yabancı bir üniversitede öğretim üyesi olduğu tartışmasızdır. O halde, evvelki kararda belirtildiği gibi, babanın onbeş günde bir çocuğunu görmek üzere Türkiye'ye gelişinde fiili imkansızlık bulunduğu apaçıktır. Öyle ise babanın, senenin belli bir döneminde, özellikle çocuğun okul dışı kaldığı Temmuz ve Ağustos aylarında birinde bir ay süre ile çocuğunu yurt dışında oturduğu yere götürmek suretiyle kişisel ilişki kurulması gerekir. Bu yön gözönünde tutulmadan, isteğin red edilmesi usul ve kanuna aykırıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın gösterilen sebeple BOZULMASINA 27.9.1988 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy