(6570 S. K. m. 7)
Dava: Dava, konut ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkin olup, mahkeme davayı reddetmiş hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.
Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin Almanya'da çalıştığını, Türkiye'ye her gelişinde ev eşyası getirdiğini, bu eşyalarını başkalarının evinde bıraktığını, eşyaların arttığını, eşyalarını koymak üzere konuta ihtiyacı olduğunu ileri sürerek taşınmazın tahliyesini istemiştir.
Davalı ihtiyaç iddiasının samimi olmadığını davanın reddini savunmuştur.
Karar: Mahkeme eşyaları koymak üzere tahliye davası açılamayacağından bahisle davayı reddetmiştir. Davacının yurt dışından getirdiği ev eşyalarını başkalarının yanına bıraktığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Mahkeme de bu durumu kabul etmiştir. Şahsi eşyaları muhafaza etmek için tahliye davası açılması mümkündür. Zira bu durum da ihtiyacın kapsamına girer. Kiralayan veya malikin eşyalarını satmaya zorlanması mümkün değildir. Bu nedenle ihtiyacın varlığını kabul etmek icap eder. Ancak davacı malik sıfatı ile bu davayı açmış olup diğer 1/2 pay sahibi A.K.'ın muvaffakati alındıktan sonra kiralananın tahliyesine karar vermek gerekirken aksi görüş ve düşünce ile davanın reddi usul ve kanuna aykırı olduğundan hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.9.1989 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy