(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla; dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, iş yeri ihtiyacı nedeniyle tahliye isteminden ibarettir. Mahkeme, istem gibi karar vermiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Karar: 6570 sayılı Yasa kapsamına giren kiralananı iktisap eden kimse; dilerse eski malik ile kiracının yaptığı sözleşmeye dayanarak akdin hitamında, isterse 6570 sayılı Yasanın 7/d maddesindeki sürelerden yararlanarak kiracı hakkında ihtiyaç nedeni ile dava açabilir. Bu iki yoldan hangisi yararına ise onu seçmek yeni malikin hakkıdır. Davada, 6570 sayılı Yasanın 7/d maddesine dayanılıyorsa yeni malikin dava açabilmesi için iktisaptan itibaren bir ay içinde kiralanan, satın aldığını, ihtiyacında kullanacağını kiracıya bildirmesi ve yine iktisaptan itibaren altı ayın geçmesini beklemesi gerekir. İhtarın iktisaptan itibaren bir ay içinde kiracıya keşidesi değil tebliği şarttır. Davanın iktisabı izleyen altı ay geçtikten sonra açılması süreye bağlı değildir. Akdin sonuna kadar dava ikamesi mümkündür. Bir ayın ve altı ayın hesabında iktisab edilen gününde hesaba dahil edilmesi gerekir. Altı aylık süre dolmadan açılması nedeniyle dava reddedilirse bu süre dolduktan sonra aynı nedenle ikinci dava açılabilir. Birinci davanın derdestliği ve kesin hüküm sayılması söz konusu değildir. Ancak iktisabı izleyen bir ay içinde ihtar tebliğ edilmemişse sonradan bunun giderilmesi mümkün değildir.
Olayımızda; davacı kiralananı 6570 sayılı Yasanın 7/d maddesine ve kiracının eski malikle yapmış olduğu kira sözleşmesine göre tahliyesini istemiştir. Taşınmaz 11.10.1988 tarihinde iktisap edildiğinden altı aylık süre dolmadan 16.12.1988 tarihinde açılan dava süresinde değildir. Önceki malikin yaptığı 08.09.1987 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesine göre de 03.11.1988 tarihinde tebliğ edilen ihtarda akdin başlangıç tarihine göre süreyi koruyucu nitelikte olmadığından her iki sebebe dayanarak açılan davanın süresinde olmadığının kabulü ile süre yönünden davanın reddi gerekirken işin esasının incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olduğundan hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK. nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 18.10.1989 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy