(6570 S. K. m. 7)
Dava: Dava konut ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkeme davayı kabul etmiş hüküm davalı vekili temyiz etmiştir.
Davacı vekili dava dilekçesinde müvekkilesi ve eşinin uzun yıllar Almanya'da kaldıklarını şimdi her ikisini de emekli oldukları yaz tatillerini ve yılıny arısını İstanbul'da geçirdiklerini Almanya'ya, evli çocuk ve torunlarını görmek için gittiklerini, İstanbul'da kaldıkları zamanda artan otel fiyatlarını ödeyemediklerinden akrabalarının yanında kaldıklarını, İstanbul'da kaldıkları süre zarfında kiralananda oturacaklarını ileri sürerek taşınmazın tahliyesini istemiştir.
Davalı ihtiyaç ididasının samimi olmadını, davacının yukarda kesin dönüş yapmadığını, asıl kiralananın tahliye ettirip yüksek fiyatla Arap turistlere kiraya vermek olduğunu, yersiz açılan davanın reddini savunmuştur.
Karar: Mahkeme kiralananın tahilyesine karar vermiştir. Davacı ve eşinin Almanya'da oldukları, yurda kesin dönüş yapmadıkları ihtilafsızdır.Mahkeme de bu durumu kabul etmiştir. 6570 sayılı kanun zorunlu ihtiyacı tahliye nedeni kabul etmiş olup, doğmayan bir ihtiyaç için tahliye davası açılamaz. Davacı ve eşinin yurtdışında oldukları ve Türkiye'ye dönmediklerine göre ihtiyacın varlığından bahsedilemez. Kaldı ki bir kısım davalı tanıkları davacı tarafından kiralananın satılığa çıkarılacağı dahi beyan edilmiştir. Bu durumda ihtiyaç iddiasının gerçek ve samimi olmadığını anlaşıldığından davanın reddine karar verilmek icap ederken aksi görüş ve düşünce ile yazılı şekilde tahliye kararı verilmesi usul ve kanuna aykırı olduğundan hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK.'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA 26.10.1989 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy