(6570 S. K. m. 7) (818 S. K. m. 248)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, mesken ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkeme tahliye kararı vermiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.
Sözleşmede tahliye isteği halinde belirli bir süre önce kiracıya bu isteğin ihbar edilmesi şart koşulmuşsa ona uyulmak gerekir. Bu ihbarın yazılı yapılması öngörülmemişse sözlü yapılması da mümkündür. Ancak davacının bunu ispat etmesi icabeder.
Olayımızda; Taraflar arasındaki kira sözleşmesi 1.9.1983 başlangıç tarihli ve bir yıl sürelidir. Sözleşmenin özel şartlarının üçüncü maddesinde "kontrat hitamından bir ay evvel taraflardan herhangi birisi feshi ihbarda bulunmazsa kontrat kendiliğinden bir sene daha temdit eder" hükmüne yer verilmiştir. Bu şart geçerli olup tarafları bağlar. Davacı akti yenilemeyeceğini 30.7.1987 keşide tarihli ihtarname ile davalıya duyurmak istemişse de bu ihtarın davalıya 3.8.87 tarihinde tebliğ olunmuştur. Bu haliyle ihbar sözleşmenin bitiminden 1 ay öncesini kapsamamaktadır. Davacı daha önceden sözlü şekilde ihbarda bulunduğunu iddia ve ispat edemediğinden akit 1.9.1988 tarihinde açılan dava süresinde değildir. Bu sebeple davanın reddi icap ederken bundan zuhul ile işin esasına girilerek yazılı şekilde tahliye kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK.'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA 16.11.1989 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy