(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava konut ihtiyacı sebebiyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkeme davayı kabul etmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.
Davacı kızının konut ihtiyacı için taşınmazın tahliyesini istemişse de davanın kabul edilmemesi ve samimiyetsizlik savunması karşısında dinlenilen davacı tanıkları dahil ihtiyaçlı kızın evli olup kocasıyla birlikte kayınpederinin evinde oturduğu, bu konuda bir kira sözleşmesi ibraz edilmişse de, şahit ve diğer deliller karşısında bunun gerçek anlamda kira parası ödeyerek oturduğunu gösteren inandırıcı bir belge olduğunun kabul edilemeyeceği anlaşılmaktadır. Nitekim davacının genelde adına hareket eden kocası Hacı Ali G. 1.8.1988 başlangıç tarihli ve 3 yıl süreli bir kira sözleşmesi tanzim edip imzalayarak davalı tarafa sunduğu görülmüştür. Hatta bu hususu tarafların anlaşma konusu yaptığını davalı tanığı Ali İhsan A. da doğrulamıştır.
Bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesi gerekirken tahliyeye karar verilmesi isabetli görülmemiş ve hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA 16.11.1989 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy