(6570 S. K. m. 12)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, akde aykırılık nedeni ile tahliye istemidir. Mahkemece tahliyeye karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı davalı ile aralarında yapılan kira sözleşmesinin özel koşulları arasında kiralananın başkasına devir ve teslimi yasaklandığı halde yanına kız kardeşi ve eşi ile çocuklarını almak suretiyle akde aykırı davrandığını ileri sürmüş ve taşınmazın bu nedenle tahliyesini istemiştir.
Davalı davayı kabul etmemişse de dinlenen davacı tanıkları davalının yanına kızkardeşi, eşi ve çocuklarını da alıp birlikte oturduklarını doğrulamışlar ve davacının gönderdiği süreli ihtara rağmen bu hali devam ettirdikleri anlaşılmıştır. Mahkemenin kabulü de bu yolda olmuştur. Böyle olunca uyuşmazlıkta davalının yanına, daha açık bir ifade ile dava konusu taşınmaza kızkardeşi eşi ve çocuklarını almasının akden özel şartlarına veya 6570 sayılı yasanın 12. maddesine aykırılık teşkil edip etmediğinin değerlendirilmesi önem kazanmıştır.
6570 sayılı yasanın 12. maddesinde de mukavelede aksine açıklık olmadıkça dendiğine göre öncelikle sözleşmedeki hükümlerin ele alınıp incelenmesi gerekir. Sözleşmeye baktığımızda bu sözleşmenin basılı 2. maddesinde kiralanan şey kiracı tarafından 3. şahsa kısmen ve tamamen kiralanacağına olanak sağlamaktadır. Ancak taksimat veya tahsis cihetinde herhangi bir değişiklik veya tahrip ve tadil edilmeyecektir. Taşınmazın başkasına kiralanmasına olanak veren bu hükümdeki kısıtlayıcı hallerden söz edilmediğine göre başkasına kiralanması hususunda sözleşmede açıklık var demektir. Sözleşmenin daktilo ile yazılan özel 7. maddesinde de bir başkasına devir ve teslim yasaklanmıştır.
Davalının yanına kızkardeşi ve çocuklarını alması devir ve teslim kapsamına girmez. Taşınmaz kızkardeşine kiralanmış da değildir. Bu itibarla kız kardeşi ve çocuklarının eve alınması akitte yasaklanmamıştır. Çünkü devir ve teslim kendisi aradan çıkarak yani taşınmazı bırakarak başkasına teslim ve devretmeyi amaçlar.
6570 sayılı yasanın 12. maddesine gelince, bu madde sözleşmede aksi açıkça kararlaştırılmadıkça kiralanan yerin kısmen veya tamamen başkasına kiralanmasını veya istifade hakkını veya mukavelenin başkasına devrini yahut da kendisi taşınmazı bırakmak koşulu ile başkasına kısmen veya tamamen işgal ettirmeyi yasaklamıştır. Kendisi içinde bulunmak koşulu ile yanına ortak almayı, başkasına yararlandırmayı yasaklamamıştır. Böylece davadaki somut olay bu maddedeki yasaklar içine girmemektedir. Bu değerlendirmenin sonucu olarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken aksine düşünce ile tahliyeye karar verilmesi isabetsiz olduğundan hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz itirazlarının kabulü ile H.U.M.K.nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 17.3.1989 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy