(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli Mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, konut ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi isteğine ilişkindir. Mahkeme istem gibi karar vermiş, hüküm davalı vekili temyiz etmiştir.
Davacı vekili, müvekkilinin oğlu Baha'nın hasta olup özel eğitim ve bakıma muhtaç olduğunu, tedavisi ve psikolojik durumu nedeniyle geniş bir daireye ihtiyacı bulunduğundan davacının oturduğu daire ile kiralananın birlikte kullanılması halinde özel bakım için gerekli önlemin alınmış olacağını, bu nedenle kiralanana ihtiyaçları olduğunu iddia ederek bu davayı açmışlardır.
Davalı vekili, davacı Bengü'nün eşinin sürekli Ankara'da ikamet ettiğini, davacının oturduğu dairenin 90 m2 genişliğinde olup ihtiyaca yeterli olduğunu, ihtiyacın gerçek ve samimi olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
İhtiyaçlı Baha'nın hasta olup özel eğitim ve bakıma muhtaç olduğu hususunda bir uyuşmazlık yoktur. Dava devam ederken davacı Bengü'nün vefat ettiği, İstanbul'a da gidip geldiği anlaşılmaktadır. Kiralananın 65 m2 genişliğinde olduğu ve ihtiyaçlının oturduğu eve göre daha küçük bulunduğu saptanmıştır. Bu itibarla öncelikle ihtiyaçlının annesinin vefat ettiği, babasının da devamlı İstanbul'da ikamet etmediği hususuyla ihtiyaçlı Baba'nın bakım için gereksinim duyulan yardımcı ve eğitmen sayısı da gözönünde tutulmak suretiyle ihtiyaçlının halen ikamet ettiği 10 numaralı dairenin ihtiyaçlarına yeterli olup olmadığının, bitişikteki 9 numaralı dairenin tahliyesinin de zorunlu olup olmadığının kesinlikle saptanması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olduğundan hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA 15.3.1989 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy