(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olamakla gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava konut ihtiyacı nedeniyle kiralanın tahliyesi isteminden ibarettir. Mahkeme tahliye istemini kabul etmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz olunmuştur.
Davacı vekili müvekkilinin Levent Darüşşafaka İşhanında Merkez Ticaret'te genel müdür olarak çalıştığını, oğlu Kemal S.'nun da Boğaziçi Üniversitesi Makine Fakültesi'nde okuduğunu, halen ikamet ettikleri Suadiye'den işyerine ve fakülteye gidiş gelişlerde zorluklarla karşılaştıklarını, bu nedenle Teşvikiyede bulunan kiralananda oturacaklarını iddia ederek tahliye isteminde bulunmuşlardır.
Davalı vekili, davacının daha önce oğlunu evlendireceğini ileri sürerek dava açtığını, davacının halen oturduğu yerin son derece lüks olduğunu, amacın fahiş kira parası isteminden kaynaklandığını savunmuştur.
İhtiyaçlıların Kemal S'nun Boğazii Üniveritesi Makine Mühendisliği bölümü 4. sınıf öğrencisi olduğu anlaşılmaktadır. Davacı halen oturduğu yeri davalıya teklif etmemiştir. Bütün sorun davacının halen oturduğu Suadiye'den işyerine ve oğlunun da Boğaziçi Üniversitesine gidiş gelişlerinde zorlukla karşılaşıp karşılaşmadıkları ve bu hususun bir tahliye nedeni yapılıp yapılamayacağının saptanmasında toplanmaktadır. Her türlü ulaşım imkanı olan İstanbul gibi yerde konutun işyerine uzaklığını tahliye nedeni olarak kabul etmek mümkün değildir. Dairemizin yıllardır, istikrarlı uygulaması da bu görüş doğrultusunda gelişmiştir. Belirtilen nedenlerle ihtiyacın gerçek ve samimi olmadığının kabulü ile davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçesiyle tahliye kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün H.U.M.K.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA 31.5.1989 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy