(818 S. K. m. 73, 260) (6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla; dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkeme, davayı red etmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili, davalının 1988 yılı 17 Ağustos, Eylül, Ekim ve Kasım ayları kira bedelinin ihtarın tebliğine rağmen 30 gün içinde ödememek suretiyle temerrüde düştüğünü ileri sürüp temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesini istemiştir.
Davalı, ihtara konu dönemlere ait kira bedellerini davacı adına bankaya yatırdığını savunmuştur.
Temerrüt ihtarında, kira paralarının davacının damadına ödenmesi istenmiştir. Ödeme yerinin banka olduğu hususunda yanlar arasında herhangi bir anlaşma yoktur. Buna rağmen davalı temerrüt ihtarının 15.11.1988 tarihinde kendisine tebliğ edilmesi üzere 6.12.1988 günü kendiliğinden Beyoğlu Akbank Şubesi'ne davacı adına hesap açtırıp kira paralarını yatırmış, bankaca davacıya çıkartılan ihbarlara rağmen bu para alınmamıştır. Davalının ödeme yeri olmayan bankaya, bu şekilde hesap açtırıp kira paralarını yatırması adi ödeme niteliğinde olup yasal ödeme niteliğinde değildir. Kira paraları, BK.nun 73. maddesi gereğince davacının ayağına kadar götürülüp, ödenmesi gereken borçlardandır. Bu durumda, temerrüt olgusu gerçekleştiği nazara alınarak kiralananın tahliyesine karar vermek gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddi usul ve yasaya aykırı olduğundan hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 23.01.1990 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy