(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan, tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmmiş olmakla, gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, işyeri ihtiyacı nedeniyle taşınmazın tahliye isteminden ibarettir. Mahkemece tahliyeye karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Davacı vekili dava dilekçesinde müvekkillerin bakkaliye dükkanlarının iş kapasitelerinin fazla olması nedeniyle depo ihtiyaçlarının bulunduğunu, bu nedenle kiralananı iktisap ettiklerini ileri sürerek taşınmazın tahliyesini istemiştir. Davalı ihtiyaç iddiasının samimi bulunmadığını, yersiz açılan davanın reddini savunmuştur. Davacıların Ö. Ticaret Gıda ve İhtiyaç Maddeleri Kollektif Şirketinin ortağı bulundukları, bu şirketin kiralananın bulunduğu binada gıda ticareti yaptığı ve deposunun bulunduğu, davacıların da bu kollektif şirkette işlerinin bulunduğu, kendilerinden başka şirket ortağı bulunmadığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Mahkeme de kararın gerekçesinde bu durumu kabul etmiştir. Davacılar kiralananı şirket adına değil, kendi adlarına iktisap ettiklerini iddia etmişlerdir. Kiralananın şirkete sermaye olarak konulduğu iddia edilmediği gibi bu durum da saptanamamıştır. Davacılar şirket ortağı bulunduğu, şirketin de ayrı bir hükmi şahsiyeti haiz olduğuna göre hakiki şahısların şirket ihtiyacı için tahliye davası açmaları mümkün değildir. Zira 6570 sayılı yasa gerçek kişilerin kendilerinin eş ve çocuklarının ihtiyaçları için tahliye davası açabilmelerini ilke olarak kabul etmiştir. Davacıların şirket ortağı olması sebebiyle, ihtiyaç için dava hakları mevcut değildir. Bu durumda tahliye talebinin reddine karar vermek icap ederken yazılı şekilde kabul kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.3.1990 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy