(6570 S.K. m. 7)
Dava: Dava iki haklı ihtar nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkeme davayı reddetmiş hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.
Davacı davalının 1.1.1990-1.1.1991 kira yılı içerisinde iki haklı ihtara sebebiyet verdiğinden bahisle kiralananın tahliyesini istemiştir. Davalı ihtarların haksız olduğunu kira farkının ihtara konu yapılamayacağını davanın reddini savunmuştur. Mahkeme kira farkı muaccel olmadan ihtar çekildiğinden davayı reddetmiştir. 1.1.1982 başlangıç tarihli 2 yıl süreli kira sözleşmesine göre kira paralarının her 3 ayda bir ödeneceğinin kararlaştırıldığı açılan kira tespit davasıyla da 1.1.1990 tarihinden itibaren aylık kiranın 800.000.- TL.'ye çıkarıldığı ve bu kararın 19.6.1990 tarihinde kesinleştiği ihtilafsızdır.
Davacı 22.6.1990 keşide tarihli 25.6.1990 tebliğ tarihli ödeme emriyle birikmiş kira ve kira farklarının ödenmesi istenmiştir. Ödeme 3.7.1990 tarihinde yapıldığından bu ihtar haklıdır. Yine 11.7.1990 keşide 24.7.1990 tebliğ tarihli icra takibinden 1990 yılı Temmuz-AĞustos-Eylül kira paralarının ödenmesi istenmiş ödeme 31.7.1990 tarihinde yapıldığından bu ihtar da haklıdır.
İhtarlar herhangi bir şekle tabi olmadığından icra yoluylada tebligat yapılabilir. 12.11.1979 gün 1/3 sayılı içtihadı birleştirme kararında belirtildiği gibi kira tespit davasında verilen kararın infazı için bu kararın kesinleşmesi kafi olup ayrıca keyfiyetin kiracıya bir ihtarla duyurulmasına gerek bulunmamaktadır. Mahkemenin aksi görüşle davayı reddetmesi doğru değildir. Olayda iki haklı ihtar olgusu gerçekleştiğinden tahliye kararı verilmesi gerekirken davanın reddi usul ve yasaya aykırı olup hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.10.1991 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy