(6570 S. K. m. 9)
Dava: Mahalli Mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okundu gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava işyeri ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesine ilişkindir. Mahkeme davayı süreden reddetmiş hüküm davacı vekili tarafından temyiz olunmuştur.
Davacı taraflar arasındaki son kira sözleşmesinin 1.1.1985 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli olduğunu belirterek kiralananda tekstil işini yapacağını iddia ile kiralananın tahliyesini istemiştir.
Davalı ilk kira aktinin, 1.5.1968 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli olduğunu ve bu sözleşmenin esas alınmasını bildirmiştir.
Gerçekten taraflar arasında ilk kira sözleşmesi 1.5.1968 başlangıç tarihli ve bir yıl sürelidir. Kira ilişkisi devam ederken taraflar sonradan anlaşmak suretiyle yeni bir kira sözleşmesi tanzim etmişler ve bu sözleşmede kira başlangıçını 1.1.1985 ve süresinde 1 yıl olarak belirlemişlerdir. 6570 sayılı yasanın 9. maddesi kira sözleşmelerinde kira bedellerinin tayinine ilişkin hususlar dışında kiracı alehine değişiklik yapılamayacağı hükmünü getirmiştir. 1 yıllık kira süresinin kısaltılması sonucu doğurabilecek değişiklikler kiracı aleyhine kabul edilebilirse de, süreyi kısaltmadan başlangıç ve sonunu yeniden tespit eden anlaşmalar kiracı aleyhine sayılmaz ve 9. madde kapsamında kabul edilemez. Zira bu değişikliğin kiracı lehine durum yaratmasıda mümkündür. 2. sözleşme 1.1.1985 başlangıç tarihli 1 yıl sürelidir. Yenilenmelerden sonra 31.1.1990 tarihinde açılan dava süresindedir. Taraf delilleri toplanarak varılacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken davanın sürede reddi hatalı olduğundan bu nedenle hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 17.12.1991 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy