(6570 S.K. m. 7)
Dava: Mahalli Mahkemesi'nden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla gereği görülüşüp düşünüldü:
Karar: Dava ihtiyaç nedeniyle kiralanın tahliyesi istemine ilişkindir. mahkeme davayı red etmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.
Davacı vekili kiralananı da içinde bulunduran alanda imar planı uygulaması yapılacağını, bu amaçla kiralananın düzenleme alanına tahsis edileceğini ileri sürerek bu yerin tahliyesini istemiştir.
Davalı vekili düzenlemeye tabi tutulacağı bildirilen alanının, Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulunca SİT alanında olmasına rağmen korumaya alınan Kültür ve Tabiat Varlıkları Koruma Kurulunun 9.7.1991 gün ve 1866 sayılı kararından, keşfen tespit olunan 48 ada 1 ve 2 parsel no.lu taşınmazlar üzerindeki yapıların yıkılmasında bir sakınca bulunmadığı anlaşılmaktadır.
Bu durumda kiralananın davacı belediyenin imar planı uygulaması nedeniyle yıkılıp imar planına uygun meydana tahsis etmek ihtiyacında olduğu, imar planı uygulamasına engel bir durumu bulunmadığı toplanan tüm delillerle anlaşılmakta olduğudan davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken ileride yapılacak düzenlemelerden bahsedilerek yazılı gerekçe ile red kararı verilmesi isabetsiz olduğundan hükmün bozulması icap etmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA 23.12.1991 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy