(818 S. K. m. 142)
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla; dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği görüşülüp düşünüldü:
Dava, iki haklı ihtar nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkeme, davanın reddine karar vermiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1.5.1984 başlangıç, 31.12.1985 bitiş tarihli kira sözleşmesi davacı vakıflar ile davalı Nazmi ile dava dışı Önder arasında akdedilmiştir. Kira sözleşmesinin özel şartlarının 36. maddesinde, kiralanan yer birden fazla kiracıya birlikte kiralanmışsa müşterek kiracılardan herhangi birine çekilen ihtar ve herhangi birisi aleyhine açılan tesbit, tahliye ve birikmiş kira bedellerinin tahsili davası ve icra takibatı diğer kiracılar hakkında da geçerlidir. Ayrıca, müşterek kiracılar birbirleri için müşterek borçlu ve müteselsil kefildirler denilmektedir.
Davacı, sözleşmenin bu maddesine istinaden kiracılardan yalnız Nazmi aleyhine dava açmış; mahkeme, kiracılar iki kişi olup mecburi dava arkadaşlığına uyulmadığından davayı reddetmiştir.
Sözleşmede birden fazla kiracı var ise aralarında mecburi dava arkadaşlığı bulunduğundan davanın da tüm kiracılar aleyhine açılması icap eder. Ancak, sözleşmede kiracıların müteselsil sorumluluğu kabul edilmişse BK. nun 142. maddesi gereğince kiracılardan birine istekte bulunulması ve bu sebeple kiracılardan yalnız biri aleyhine dava açılması mümkündür.
Yukarıda belirtildiği üzere davalı ile diğer kiracının müteselsil sorumluluğu sözleşmede öngörüldüğünden sadece davalı aleyhinde dava açılmasında bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Bu esastan zuhul olunarak yazılı şekilde red kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı görüldüğünden hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 31.05.1991 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy