(818 S. K. m. 248, 262, 270, 285)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla; dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, feshi ihbar nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkeme, davayı red etmiş; hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.
Davacı vekili, davalının icarındaki çay bahçesinin sözleşme süresinin 1.8.1990 tarihinde sona erdiğini akdin yenilenmiyeceğinin daha önce ihtarname ile duyurulduğunu ileri sürerek sözleşmenin feshi suretiyle bu yerin tahliyesini istemiştir.
Davalı vekili, kiralananın 6570 sayılı Yasaya göre mi, yoksa BK. hükümlerine göre mi tahliyesinin istendiğini açıkça belirtilmediğini, bu yerin otopark yapılmak amacıyla tahliye ettirilmek istendiğini, o görevin belediyeye ait bulunduğunu, bu sebeple davacının tahliye isteyemeyeceğini savunmuştur.
Kira sözleşmesinde; kiralanan, taşınmaz 60x30 metre ebadında çay bahçesi olarak belirtilmiştir. Keşifde, kiralanan üzerinde bir kısım sabit tesisler bulunduğu, bunların musakkaf olduğu, bir kısım alanın ise bahçe halinde olduğu belirtilmiştir. Geniş alanlı bahçenin üzerindeki yapıların niteliği ve genişlikleri tüm bahçenin kiralanış ve kullanış amacı ile galip vasfının musakkaf olup olmadığı anlaşılamamaktadır.
Bilirkişi, kiralananın galip vasfı ile musakkaf olduğunu belirtmişse de bunun nedenleri açıklanmamış olduğundan bilirkişi mütalaası hüküm tesisine yeterli değildir. Bu yönden yeniden keşif yapılması zorunludur. Eğer kiralanan galip vasfı sebebiyle musakkaf değilse ister adi kira ister hasılat kirası hükümlerine tabi olsun sözleşmenin hemen sonunda akdin yenilenemeyeceği belirtilip dava açıldığına göre başkaca bir tahliye nedeni aranmaksızın kiralananın tahliyesine karar verilmesi icap eder. Kiralanan galip vasfı yüzünden musakkaf nitelikli ise, 6570 sayılı Yasanın 1. maddesi hükmü delaletiyle aynı Yasadaki, tahliye nedenlerinin birine dayanılmadığına göre davanın reddi gerekir.
Yukarıda açıklandığı üzere hüküm tesisine yeterli olacak ve denetime imkan verecek bilirkişi mütalaası alınmadan yazılı gerekçelerle red kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan hükmün bozulması icap etmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 7.4.1992 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy