(743 S. K. m. 633)
Dava: Mahalli Mahkemesi'nden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla; dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, iktisap ve işyeri ihtiyacı nedeni ile tahliyeye ilişkin olup, mahkeme tahliyeye karar vermiştir. Karar, süresinde davalı tarafça temyiz edilmiştir.
Davacılar, kiralananın 12/18 payını 15.1.1990 tarihinde iktisap ettiklerinden bahisle 6570 sayılı Yasanın 7/d maddesindeki sürelerden faydalanarak işyeri ihtiyacı nedeni ile kiralananın tahliyesini istemişlerdir.
Davalı; ihtiyaç iddiasının samimi olmadığını, davanın reddini savunmuştur.
Davacılar, kiralananın 12/18 payını 15.1.1990'da iktisap etmişlerdir. Diğer paydaş Vakıflar İdaresi davacılar aleyhine 2.3.1990 tarihinde şuf'a hakkını kullanmak sureti ile şuf'a davası açmış, bu dava kabulle neticelenerek davacılar adına kayıtlı payların iptali ile Vakıflar adına tesciline karar verilmiş ve bu karar 28.5.1991'de kesinleşmiştir. Tahliye kararı ise 9.9.1991 tarihinde verilmiştir. Kararın verildiği tarihte davacıların kiralananda paydaşlıkları kalmamıştır. Paydaşlıkları kalmadığına göre davacıların davayı malik sıfatı ile yürütmeleri mümkün değildir. MK.nun 633. maddesi gereğince mahkeme ilamı ile bir gayrimenkulü iktisap eden kimse tescilden önce dahi ona malik olur. Vakıflar İdaresi mahkeme ilamı ile davacıların payını iktisap ettiğine göre kararın tapuya tescil edilmemesi de sonuca etkili değildir. Bu durumda davanın reddine karar vermek icap edeceğinden kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan sebeplerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 3.2.1992 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy