(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla; dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, yeniden inşaat nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkeme, davayı kabul etmiş ve hüküm; davalı vekili tarafından temyiz olunmuştur.
Davacılar, kiralananı 26.10.1993 tarihinde satın aldıklarını, bu durumu davalıya duyurduklarını, kiralananın bulunduğu yeri yıkıp orada projesine uygun yeni inşaat yapacağını iddia ederek bu davayı açmıştır. Dava dilekçesinde yapılan bu açıklamaya göre, davanın yasal dayanağını 6570 sayılı Yasanın 7/ç maddesi oluşturmaktadır. Bu davanın, davalı ile yapılmış kira sözleşmesinin süresi sonunda açılması gerekir. Davalı ile önceki malik arasında yapılan sözleşmenin 1.6.1991 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli olduğu, ibraz edilmiş yazılı sözleşmeden anlaşılmakta olup bunun aksine bir iddia da ileri sürülmemiştir. Böyle olunca, davanın ancak 1.6.1996 tarihinden sonra açılması gerekir. Oysa dava aktin süresi dolmadan 2.6.1994 tarihinde açıldığından süresinde değildir. 6570 sayılı Yasanın 7/d maddesi, ancak kiralananın mevcut hali ile ya da basit tadilat ve tamiratlarla ihtiyaca tahsis edilebildiği hallerde sadece ihtiyaç nedeniyle açılan davalarda uygulanabilir. Bu dava sebebine göre o fıkra hükmünden yararlanılması mümkün değildir. Bu yüzden davanın sürede açılmadığı sebebiyle reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasının incelenip yazılı şekilde tahliye kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Hükmün yukarıda belirtilen nedenle (BOZULMASINA), istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 20.12.1994 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy