(6570 S. K. m. 1, 7) (818 S. K. m. 270)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla; dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, hasılat kirasına konu teşkil eden otelin ihtiyaç nedeniyle tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkeme, istem gibi karar vermiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.
Davacı vekili, dava konusu yerin bazı demirbaş eşyaları ile birlikte işletilmek için davalıya kiraya verildiğini, yanlar arasındaki hukuki ilişkinin hasılat kirası olduğunu, bu nedenle kiralananın BK.nun hükümlerine tabi olduğunu, davalıya aktin feshini içerir ihtarnamenin 6 ay önce tebliğ ettirildiğini belirterek feshi ihbar nedeniyle kiralananın tahliyesini istemiştir.
Davalı, davanın kötü niyetle açıldığını savunmuştur.
Taraflar arasında yapılan 1.9.1987 başlangıç tarihli, 5 yıl süreli kira sözleşmesinde; sözleşmeye konu teşkil eden otelin hasılat kirasına konu teşkil ettiği, ayrıca 6570 sayılı Yasanın uygulama alanı içerisinde kaldığı hususunda taraflar arasında bir uyuşmazlık konusu yoktur. Çözümlenmesi gereken sorun, hasılat kirasına 6570 sayılı Yasanın uygulama alanına girip girmediğinin saptanmasında toplanmaktadır. 6570 sayılı Yasanın uygulama alanını belirleyen 1. maddesinde; iki koşul öngörülmüştür. Birinci koşul, kiralanan taşınmazın musakkaf olması, ikinci koşul ise belediye sınırları içerisinde veya iskele, liman veya istasyonlarda bulunmasıdır. Yasa, adi kira ve hasılat kirası arasında bir ayrım yapmamıştır. O halde, yasada yazılı yerlerde bulunan ve galip vasfı musakkaf olan taşınmazların hasılat kirasına ait uyuşmazlıkların çözümünde de 6570 sayılı Yasa ile bu yasaya aykırı olmayan BK.nun hasılat kirasına ilişkin hükümlerinin uygulanması icap eder. Dava konusu yer hasılat kirasına konu teşkil etmekle birlikte, 6570 sayılı Yasanın uygulama alanı içerisinde bulunduğundan tahliye kararı verilebilmesi için 6570 sayılı Yasanın 7. maddesinde yazılı tahliye nedenlerinin var olup olmadığının incelenmesi gerekmektedir. Olayımızda, taşınmazın mücerret hasılat kirasına konu teşkil etmesi yukarıda açıklanan ilkeler nazara alınmadan BK.nun 287. maddesinde yazılı sürelerden yararlanılarak ve feshi ihbar yolu ile tahliyenin sağlanması mümkün değildir. Herhangi bir ihtiyaç iddiasına dayanılmadığına göre davanın reddine karar vermek gerekirken, yazılı gerekçe ile tahliye kararı verilmesi hatalı görüldüğünden hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428. maddesi uyarınca hükmün (BOZULMASINA), istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 7.3.1994 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy