(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla; dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, aynı belediye hudutları içinde davalının evi olduğundan kiralananın tahliyesi isteğine ilişkindir. Mahkeme istem gibi karar vermiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı, davalı kiracısının aynı şehir ve belediye sınırları içinde oturulabilir konutu bulunduğu iddia ile 6570 Sayılı Yasa'nın 7/son maddesindeki hükme dayanarak bu davayı açmıştır.
Davalı vekili, taraflar arasındaki kira akdi ile, kiralanmış olan kiralananın, işyeri olarak kiralandığını, konut olarak kullanılmak üzere kiralanmış bir yer olmadığını, 6570 Sayılı Yasa'nın 7/son maddesinin meskenler için uygulanabilir olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Davacının satıcısı ile davalı arasında yapılmış 1.10.1987 başlangıç tarihli kira sözleşmesinde açıkça belirtildiği gibi kiralanan davalıya "işyeri" olarak kullanılmak üzere kiraya verilmiştir. Bu yönde taraflar arasında bir uyuşmazlık da bulunmamaktadır. Bu dairenin tapuda mesken niteliği ile kayıtlı olması önemli değildir. 6570 Sayılı Yasa'nın 7/son maddesi ancak mesken olarak kullanılmak üzere kiraya verilen yerlerin tahliyesi için düzenleme getirmiştir. Bu hüküm işyeri olarak kiralananların tahliyesi için uygulanamaz.
Dava konusu yerin işyeri olarak kullanıldığı, özellikle o amaçla kiraya verildiği nazara alınıp davanın reddi gerekirken yazılı gerekçelerle tahliye kararı verilmesi hatalı olmuştur. Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428. maddesi uyarınca hükmün (BOZULMASINA), istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 09.05.1994 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy