(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar, davalı tarafın süresi içinde temyiz edilmiş olmakla; dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, iktisap ve esaslı tadilat ve tamirat nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davayı kabul etmiş; hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.
Davacı vekili; müvekkilinin, kiralananda esaslı tamirat ve tadilat yaparak pansiyon olarak kullanacağını ileri sürerek, 6750 Sayılı Yasa'nın 7/d maddesindeki sürelerden yararlanarak açmış olduğu işbu dava ile kiralananın tahliyesini istemiştir.
Davalı; kiracı olmadığını, yeni malikin 7/ç maddesi gereğince dava açamayacağını, davanın reddini savunmuştur.
Dosya içerisindeki belgelerden davalının kiracı bulunduğu anlaşılmakla, davalı aleyhine bu davanın açılmasında bir usulsüzlük yoktur. Bütün sorun, yeni malikin 6570 Sayılı Yasa'nın 7/d maddesindeki sürelerden yararlanarak aynı Yasa'nın 7/ç maddesi gereğince tahliye isteyip istemeyeceği noktasında toplanmaktadır.
Davanın hukuki dayanağını teşkil eden 6570 Sayılı Yasa'nın 7/d maddesi, taşınmazı iktisap eden şahsa bu yeri olduğu gibi ihtiyacında kullanma şartı ile maddedeki şartlar yerine getirilmek kaydıyla dava hakkı verir. Yeni malikin bu maddedeki sürelerden yararlanarak inşaat veya esaslı tadilat ve tamirat nedenine dayanarak dava açma hakkı yoktur. Yeniden inşaat, tamirat veya tadilat nedenine dayanan davaların, aynı Yasa'nın 7/ç maddeleri uyarınca kira akdinin hitamında açılması zorunludur. Davada sözleşmeye dayanılmadığına göre, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde kabul kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 12.09.1994 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy